Azul

Elke speler heeft een persoonlijk bord met aan de linkerkant vijf patroonrijen en aan de rechterkant een 5×5 mozaïekmuur. Tijdens de trekfase pak je alle tegels van één kleur van een fabrieksschijf — de overige tegels schuif je naar het midden van de tafel. Tegels die je neemt, plaatsvoor je in één van je patroonrijen; zodra een rij compleet is, schuift één tegel door naar de muur en score je punten voor iedere aangrenzende tegel. Teveel tegels die niet in een rij passen belanden op de strafbalk en kosten minpunten. Het spel eindigt zodra een speler een volledige horizontale rij op de muur heeft afgemaakt, waarna extra bonuspunten worden gescoord voor complete rijen, kolommen en diagonalen.

Azul won in 2018 de Spiel des Jahres — bordspelwereld's meest prestigieuze prijs — en staat tot op heden op #3 in de BGG-categorie Abstracte Spellen, met een score van ongeveer 7,7/10 en meer dan 100.000 ratings. Het is het meest directe en tactisch gespannen spel van de hele Azul-reeks: eenvoudige regels die in één ronde te leren zijn, maar met verrassende diepgang door het lezen van tegenstanders en het bewust blokkeren van hun plannen. De zwaar gegoten harssteentjes zijn tactiel en visueel een genot — al die kleuren op tafel trekken altijd aandacht. Critici merken op dat het spel vrij abstract is en dat de thematiek soms ver weg voelt, maar dat doet niets af aan de spanning die ontstaat wanneer de centrale stapel groeit en niemand als eerste wil graaien. Azul is een zeldzame combinatie van toegankelijkheid en scherpte die zowel niet-gamers als doorgewinterde spelers steeds opnieuw naar tafel lokt.