Secret Hitler

Elke ronde wordt via stemming een President en een Kanselier gekozen. De President trekt drie beleidkaarten, gooit er één weg en geeft de rest aan de Kanselier, die er één aanneemt en speelt. Of die wet liberaal of fascistisch is hangt af van wat er in het deck zit — maar ook van wie er aan de macht is en of zij bewust saboteerden. Worden er te veel fascistische wetten aangenomen, krijgt de regering steeds sterkere bevoegdheden: het bespioneren van rollen, het blokkeren van verkiezingen of zelfs het uitschakelen van medespelers. De liberalen winnen door vijf liberale wetten aan te nemen of door Secret Hitler te elimineren; de fascisten winnen door zes fascistische wetten door te drukken of Hitler als Kanselier te laten kiezen nadat er al drie fascistische wetten zijn aangenomen.

Secret Hitler behoort tot de populairste sociale deductiespellen van het afgelopen decennium. Het onderscheidt zich van vergelijkbare titels als The Resistance door de dubbele informatielaag: fascisten weten alles, Hitler weet niets en liberalen tasten volledig in het duister, wat rijkere en genuanceerdere discussies oplevert dan in de meeste spellen met verborgen rollen. De wetgevingsmechaniek zorgt voor een slimme draai, want zelfs een eerlijk duo kan door pech met het deck een fascistische wet doorvoeren, waardoor beschuldigingen moeilijk te beoordelen zijn. Het thema is bewust provocerend en niet elke groep zal zich daar comfortabel bij voelen; dat is een reële overweging vooraf. Voor wie daar wel tegen kan, is dit een van de intensere sociale spellen die je aan tafel kunt zetten.