The Good, The Bad and The Goat

Het spel bestaat uit drie rondes, of vier bij twee spelers. De dealer bekijkt vier karakterkaarten, kiest er één uit en biedt die gedekt aan een medespeler aan, waarbij hij verplicht aankondigt welk personage het is - en daarbij mag hij liegen. De ontvanger beslist: aannemen, waarna de kaart bij hem terechtkomt, of weigeren, waarna de dealer hem zelf houdt. Na elke ronde volgt een saloonfase waarin de personages hun effecten activeren: de sheriff arresteert bandieten, de revolverheld bedreigt zijn buren, enzovoort. Wie na alle rondes de meeste munten en bezittingsfiches heeft, wint.

The Good, the Bad and the Goat wordt geprezen als een toegankelijk blufspel dat zijn westernthema niet louter als decor gebruikt maar volledig met de mechaniek verweeft. De saloonfase aan het einde van elke ronde levert een spannend moment op waarop eerdere beslissingen worden beloond of genadeloos afgestraft. Zowel lef als mensenkennis tellen mee, waardoor er meer aan de hand is dan puur geluk, al mag je geen diepgravende strategie verwachten. In de juiste groep levert het levendige, soms heerlijk gemene partijen op vol wantrouwen en gelach; wie iets zwaarders zoekt, zal het snel te licht vinden.